Zojuist geland op Schiphol; dit was de laatste keer van: 13 X vliegen, 8 X met de bus, 1 X met de trein, 4 X met de boot, 4 X met een privé chauffeur (waarvan 1 keer een lange afstand), talrijke keren met de taxi, 5 keer een brommer gehuurd, een stuk of 10 dagen fietsen, een aantal keren met de tuktuk, bijna 8000 kilometer door Australië rijden, en verder natuurlijk heel veel lopen.
Het uitzicht vanuit het vliegtuig was spectaculair.
Dit is de laatste blog; het was erg leuk om te doen, bedankt voor alle aandacht!
Author: Irene
Tussenstop Hongkong
De vlucht van Sydney naar HK duurde een uur of negen en daar loop je dan wat van in omdat het hier een paar uurtjes vroeger is. De Qantaskist was nieuw, maar zeer rumoerig; gelukkig wel direct stoelen gekregen. De klok staat nu op 21:33, met behulp van de airtrain en de shuttle beland in de Jaffestraat bij Novotel.
Morgen om 13:30 naar Amsterdam, als het weer lukt met liften.
Over Size
Na twee weken outback terug in het drukke verkeer in het oosten van Australië, maar juist in de outback kom je veel vrachtwagens met wide loads tegen. Eén wagentje met toeters en bellen waarschuwt dat je aan de kant moet gaan en een autootje na de vrachtwagen sluit de colonne.
Onderweg in Mendooran muurschilderingen.
Darryl in Barringun
Darryl was er nog, 10 jaar later en inmiddels voor de derde keer getrouwd; dit keer voor altijd, zei hij en liet zijn getatoeërde ring zien. Indachtig John Mayor zei ik: ‘love is a verb’ en dat beaamde hij.
Het was 1000 kilometer rijden vanaf Winton en we hebben veel kangaroes gezien (levende).
Het was een bloedhete dag. Bij de Bush Tuckers Inn stikt het van de sprinkhanen; koffie drinken onder een schitterende sterrenhemel, met een piepende windmolen en verder: stilte.
Het is hier warm
Boulia
Met zo’n 80 kilometer per uur over de eenbaansweg van Mount Isa naar Boulia gereden. De regen klettert op het hoteldak; de luchten waren vanmiddag al veelbetekenend. In Boulia de ‘Min Min’ show bezocht: een soort theaterspektakel waarbij bewegende poppen een verhaal uit de doeken doen over lichtjes die de eenzame reizigers ‘s nachts op hun weg zien opdoemen. Is het de geest van een vermoorde vrouw, de oplichtende mineralen of zijn het de ogen van de rondzwervende dingo’s? Zoek nooit naar de Min Min: ze zoekt zelf uit naar wie ze toegaat.
Brolga
Naar verluid kan de Brolga 1:30 meter hoog worden, maar zoals je ziet zijn deze veel groter. Onderweg in het grasland leken ze nog bijzonder, maar de hotelbaas heeft ze als kostgangers op eigen terrein. Veel koeien op de weg vandaag; ze zijn hier beter af dan in Cambodja.
Winton is de homebase van het lied ‘Waltzing Mathilda’. Op vrijdagavond maken de meiden van de dorpskroeg graag cocktailtjes voor je klaar, zoals de ‘Old School Love’.
Boulia
Met zo’n 80 kilometer per uur over de eenbaansweg van Mount Isa naar Boulia gereden. De regen klettert op het hoteldak; de luchten waren vanmiddag al veelbetekenend. In Boulia de ‘Min Min’ show bezocht: een soort theaterspektakel waarbij bewegende poppen een verhaal uit de doeken doen over lichtjes die de eenzame reizigers ‘s nachts op hun weg zien opdoemen. Is het de geest van een vermoorde vrouw, de oplichtende mineralen of zijn het de ogen van de rondzwervende dingo’s? Zoek nooit naar de Min Min: ze zoekt zelf uit naar wie ze toegaat.
Barkly Hwy (Tennant Creek-Mount Isa)
Voor vertrek uit Tennant Creek nog een paar impressies van het stadje gemaakt; de aboriginals die er wonen hebben hun dag/nachtritme omgedraaid, ‘s nachts was er heel veel kabaal op straat en kleine opstootjes.
De Barkly Hwy is niet druk, maar ik ben er toch in geslaagd om een alcohol/rijbewijscontrole te krijgen. Er waren mooie luchten te zien onderweg en een heleboel knap gebouwde termietenheuvels.
Een highlight van Mount Isa is het vanaf hoogte bekijken van de lampjes van de mijn.
Tropic of Capricorn
Anzac Hill
Uluru (Ayers Rock)
Driving around
Het zijn flinke afstanden die je hier aflegt, maar dat gaat vrij moeiteloos; af en toe dendert er een road train voor je, of op de tegemoetkomende weghelft. Er zijn alleen tweebaanswegen en er is weinig verkeer, maar zo’n bak van 53 meter inhalen doe je toch met de nodige omzichtigheid. Het restaurant in Alice Springs zet een vlaggetje bij de gasten op tafel. Vanavond waren er Duitsers, Zwitsers, Canadezen, Amerikanen, Australiërs en mensen uit Amsterdam.
Coober Pedy
Sporen
Peterborough heeft een roemrucht treinverleden; het was één van de twee plaatsen in Australië waar drie spoorbreedtes bij elkaar kwamen: 1 meter, 1:40 en 1:60 breed. Er staan nu nog een paar oude locomotieven te pronken.
Peterborough heette eerst Petersburg; het is één van de 69 plaatsen in Australië die in 1917 hernoemd zijn.
Er leeft hier een hele kolonie grijsrode papagaaien.Vandaag onderweg weer mooie vergezichten.




























































