Van mijn team kreeg ik een toilettas mee op reis, met op de voorkant een foto van een recent teametentje.
Van Anne kreeg ik de opdracht om in ‘the middle of nowhere’ een foto van de tas te maken.
Bij deze, lieve teamgenoten… Binnenkort zien er elkaar weer, blew.
Hughenden leeft van de cattles; in WO II brandde het stadje bijna volledig af. Ze wisten alleen het postkantoor te redden. In 1999 woonden er nog 2200 mensen in Hughenden; nu zijn dat er 1100. Hughenden is wel de grootste plaats binnen een straal van 150 kilometer…
Ik hoop dat dit voldoende outback voor je is, Anne.
InmIiddels zijn we in Lucinda, gelegen aan de oostkust onder Cairns. In deze omgeving leven ze van de suikerrietbusiness en is het op dit moment ook vrij nat.
Australia
Queensland
Julia Creek (speciaal voor Julia Baumann)
Julia Creek is een van de eerste pioniersstadjes is Queensland. Ze zijn er druk in de weer met paarden en koeien en er worden ook rodeo’s gehouden. In de plaatselijke kroeg zijn daarvan de bewijzen te vinden in de vorm van foto’s en hoefijzers. Het stadje is goed verzorgd, mooie bloembakken en het staatvuil ontbreekt. In de publieke w.c. hangt een nuttige aanwijzing.
Chinaman Dam Cloncurry
Jurassic Park
Gisteren liep dit prachtige prehistorische beest langs de weg. De foto met mijn mobiel is helaas niet zo best, maar ik zal de foto van mijn andere camera later toevoegen.
Verder zagen wij vlak na het gebeuren een ernstige crash, waarvan meteen melding is gedaan toen zich een kans voordeed (er zijn hier hele stukken zonder telefoon/internetmogelijkheid). Dat was zo’n drie kwartier later. Dit bleek de eerste melding te zijn, terwijl er twee gewonden waren! Hier het bericht.
Verder: Mount Isa revisited (gisteren) en nu op weg naar Charters Towers.
Mount Isa is een mijnbouwstad. Er is koper, zink en lood. Het totale Mount Isa is net zo groot als Zwitserland. De hoofdstraat is de langste ter wereld.




Lange weg naar Tennnant Creek
Litchfield N.P.
Alice Springs 1402 staat op het bord, maar dit keer bezoeken we Uluru en Alice niet. Alice wilde ik 6 jaar geleden graag zien omdat ik als kind ‘A town like Alice’ had gelezen. (De grootste attractie van Alice: de zon zien ondergaan vanaf de berg bij het stadje.)
Gisteren hebben we nog even rondgekeken in Darwin en daarna Litchfield NP bekeken en gezwommen in de Florence Falls. Het was heet, 35 graden, maar nadat er omderweg naar Katherine 2,5 uur lang stortbuien vielen was het afgekoeld naar 24 graden.
Stad in de tropen
Overal in Darwin waar water is, komen krokodillen voor, zoutwaterkrokodillen zoals ‘Sweethaert’ die, ik meen sinds 1979, opgezet in het museum van Darwin ligt. (5 meter lang, 780 kilo)
Dat was niet de bedoeling; de 50 jarige krokodil zou alleen worden
verhuisd naar een andere locatie omdat hij een nogal grote territoriumdrift had en zelfs vissersboten aanviel en ook kapotbeet (geef ‘m eens ongelijk) De arme Sweetheart kreeg een klaplong en verdronk.
Het museum heeft ook een kleine expositie over het ontstaan van de mensheid en een expositie over de orkaan Tracy (1974) inclusief aardedonkere ondergrondse schuilkelder met indrukwekkende orkaangeluiden en nagebouwde huiskamers uit die tijd.
Verder veel informatie over de strijd van de Aboriginals voor hun grond en ook hun beeldrecht (de beroemde carpetzaak, waarbij een kunstwerk van een Aboriginal uit Arnhemland ongevraagd was gebruikt voor een vloerkleed.) Er is na een procedure fors betaald door de fabrikant.
En natuurlijk, last but not least: veel mooie kunstwerken van Aboriginals. Fotograferen mocht niet, maar dat hoorde ik pas na een paar foto’s.
In Darwin zijn enkele mooie parken en je kunt er bij hoogtij vissen met de hand voeren. (Oppassen voor stingers en krokodillen, bijna overal staan hekken langs het water, maar daar dus niet..)
Darwin is een rustige provinciestad. Het ruikt er naar bloemen.






Northern Territory
Ook in Katherine, dat pas om 21 uur werd bereikt, omdat het tussengelegen roadhouse geen kamer meer had, bestaan nog drankrestricties. Het is overduidelijk dat ze met veel problemen te kampen hebben. Bij het winkelcentrum op de grond zittende Aborigines werden door de plaatselijke politie verwijderd. Op veel plaatsen hangen mensen doelloos rond. ‘s Nachts hoor je geschreeuw op straat.
(Foto van juwelier Nina speciaal voor Nina Balt.)
Halls Creek
Kimberley
Zo, dus je gaat de Kimberley doen, zegt de Aussie dan en vervolgens krijg je tips, over loslopende koeien met de kleur van de aarde (roestbruin) en het drankverbod dat geldt in Fitzroy Crossing en Halls Creek. Onderweg dan nog een stuk of wat waarschuwingen (voor kangaroes of wide loads), allebei gezien, en voor andere dieren, die gelukkig niet zijn gesignaleerd.
Het gebied is mooi groen, soms glooiend tot heuvelachtig, hier en daar rode rotsen en dan opeens weer geheel vlak. Tussendoor kronkelen riviertjes. Een enorme zwarte roofvogel met rode kromme snavel keek mij fel aan. Midden op de weg stond een hagedis van zeker 1,5 meter doodstil omhoog te staren.
Veel regen in de lucht, weinig regenval.
Gantheaume Point
In Broome vertelt de locale historie dat er bij erg laag tij voetafdrukken van dino’s te vinden zijn bij het Gantheaume Point. Gezien het soort steen dat de kustlijn vormt, lijkt dit verhaal meer een ‘urban legend’ dan dat het op waarheid berust. Zeker als je ziet hoe de stenen daar eroderen. Ik kan me voorstellen dat zich op den duur dan vormen manifesteren die lijken op pootafdrukken. Na de regen van vannacht zijn wel echte kunstwerken ontstaan.
Gisteren zag ik in het stadje nog een paar kleurrijke types. ‘The rat’ komt uit Melbourne en neemt zijn hondje overal mee naartoe. De didgeridoospeler stemde in met een foto. Onder de jetty (pier) was een man met zijn kinderen aan het vissen.
Broome-Time
Na de leegte van de woestijn beland je dan in Broome, een tropisch stadje in de regentijd. Het doet me aan Bali denken. Zelfs enkele straatnamen doen Indonesisch aan. Voor de oorlog leefde
Broome vooral van paarlemoer, dat werd opgedoken door Japanners. Veel duikers kwamen daarbij op jonge leeftijd om.
De talrijke vogelgeluiden zijn een feest. De Tui in NZ klonk als een piepende schommel; hier is een vogel die klinkt als een oude kast die je opent of sluit.
Ik ben de enige zwemmer in het zwembad. Het water maakt veel kleine slachtoffers. Gisteren vond ik een gouden kever die zich vastklampte aan een vruchtje uit de boom; vandaag na het onweer van vanmorgen, een fanatiek zwemmende hagedis. Als je ze eruit vist, houden ze zich eerst nog dood, maar zetten het daarna al snel op een lopen. Het leven krioelt rond het hotel.
De woestijn bloeit
The face of Hedland is changing
Het zout was er altijd al, maar de doorvoer van ijzererts is booming in Port Hedland. Het stadje is uit zijn voegen gegroeid en dat heeft consequenties voor de toeristen. Alle, werkelijk alle, lege kamers zijn in gebruik genomen door mijnwerkers. De hotels, motels, de campings en de kamers bij particulieren. Het is hier een typische mannengemeenschap. Je ziet eigenlijk alleen maar mannen in werkkleding op straat. De oude treinstellen en de ijzeren boerderijdieren dienen als decoratie.
Er restte voor de nacht een plekje op de Big4 camping; maar zelfs daar hing hun wasgoed aan de lijn. Kamperen bij 31 graden (overdag 41) was geen succes. Je drijft je tent uit.



















































































