Posted in

Broome-Time

Na de leegte van de woestijn beland je dan in Broome, een tropisch stadje in de regentijd. Het doet me aan Bali denken. Zelfs enkele straatnamen doen Indonesisch aan. Voor de oorlog leefde
Broome vooral van paarlemoer, dat werd opgedoken door Japanners. Veel duikers kwamen daarbij op jonge leeftijd om.
De talrijke vogelgeluiden zijn een feest. De Tui in NZ klonk als een piepende schommel; hier is een vogel die klinkt als een oude kast die je opent of sluit.
Ik ben de enige zwemmer in het zwembad. Het water maakt veel kleine slachtoffers. Gisteren vond ik een gouden kever die zich vastklampte aan een vruchtje uit de boom; vandaag na het onweer van vanmorgen, een fanatiek zwemmende hagedis. Als je ze eruit vist, houden ze zich eerst nog dood, maar zetten het daarna al snel op een lopen. Het leven krioelt rond het hotel.

20120228-114403.jpg

20120228-114837.jpg

20120228-114854.jpg

20120228-114911.jpg

20120228-115034.jpg

20120228-115146.jpg

20120228-123017.jpg

One thought on “Broome-Time”

  1. Vriend Soneveldt: “Heel allen aan het strand met de hoed in je hand, wat heerlijk rustig”. Lekker toch. Rappe beestjes die hagedissen.
    Wrij vonden ze vroeger onder stenen of in de kelder, oranje buikjes. Legden we ze zeker op hun rug. Opblazen kon je ze niet.
    “Mij spreekt de blomme een taal”, schitterend zeg. Lijkt wel een Amarillis.
    Slangen spreken mij niet zo aan. Zijn trouwens ook vrij stom.

Comments are closed.