Zonder dasjes
Om 10 uur op pad, mijn eerste foto alweer gemaakt.
In Perth is het 37 graden, als lichaamstemperatuur ok, als omgevingstemperatuur pittig. De pakkendragers laten hun das in de middagpauze dan ook op kantoor liggen.
Perth heeft zijn eigen Walk of Fame (LA) en zijn eigen Las Vegas kitch.
Vanuit het King George park heb je een
mooi uitzicht over de stad. De bomen groeien er niet hard.
Op een bankje in de winkelstraat zat een man, in een zwart pak gekleed, vertwijfeld voor zich uit te staren.
Dieu et mon droit
Dandalup
Vlak bij Dwellingup liggen twee dammen, de Dandalup dam North en South. In het ene stuwmeer zit nog 9% water en in het andere meer 40. Het gaat om de watervoorziening van Perth, dus dat lijkt zorgelijk, maar wellicht is het niet ongebruikelijk in de zomer. Geen recreanten op de picknickplaatsen, maar in de rivier, waar een forse waarschuwing staat voor Meningitis, inclusief zwemverbod, wordt gewoon gezwommen.
Ik raakte er in gesprek met een man met een zwart hoedje en twee armen vol tattoos, die vroeg waarom ik een foto maakte. Ik zei dat ik schilder en het licht interessant vond. Hij vertelde dat hij ook schilderde en heeft me al zijn schilderijen (op zijn iPhone) laten zien. Bij het andere uitzichtspunt vroeg iemand om een kleerhanger (sleutel in de auto gelaten….) Ik keek even rond in het bos vanaf de plek waar ik zat en er lag er een 50 cm naast me.
Mandurah
Een paar dagen verblijf in Mandurah bevalt uitstekend. Lezen, luieren en lopen, zij het wat minder ver dan in NZ.
In het Len Howard conservation park is een ‘wilde bloemen wandeling’ uitgezet, die je het best kunt lopen in de winter en het vroege voorjaar 🙁
Gelukkig bloeien er nog wel een paar soorten.
Bij de haven van Mandurah is het een gezellige drukte.








Zaterdagmiddag
Break in Binningup
Wave Rock
Hij is niet zo groot als Uluru, maar wel imposant. Er waren extreem veel vliegen bij Waverock en het was er zo’n 40 graden.
Onderweg veel gombomen, een eucalyptessoort. Er zijn rode, gele en blauwe bomen. Het blauw is meer een vaalgrijze kleur, maar de gele en rode bomen kleuren het landschap. Een fris groene kruin (wat je op de foto’s helaas niet goed ziet) en dan die felgekleurde knoestige bast. Af en toe een droog meertje met een spierwitte zoutlaag.




Esperance
Het zand is spierwit in Esperance en er ligt weinig aan wier, steentjes of schelpen. Volgens een vooraankondiging het mooiste strand van AU. Het stadje is wel erg toeristisch, zodat we door zijn gereden naar een ‘bush hotel’ in Ravensthorpe. Er bloeien hier veel bijzondere wilde bloemen; jaarlijks wordt daarvan een expositie gehouden, helaas pas in september..



































